Wandelen & trekking Rondreizen in Pakistan

Ik heb een prachtige reis gehad met Rock Valley Tours Pvt Ltd. De hele reis is plezierig. Zowel onze gids Manzoor als de chauffeur Qasim zijn vriendelijk en behulpzaam. Tijdens de reis werden we geconfronteerd met een kleinschalige aardverschuiving die onze weg blokkeerde. Manzoor en enkele andere plaatselijke bewoners werkten hard om de weg op te ruimen en het verkeer te hervatten, zodat we niet hoefden om te keren en volgens plan konden gaan.

Dit was echt een magisch avontuur. Hunza heeft enkele van de mooiste landschappen, maar wat het echt bijzonder maakt zijn de mensen. Ik heb me nog nooit zo welkom gevoeld op een plek en ook nog nooit zulke torenhoge bergen gezien, en dat zo dicht bij het kamp. Ik had mijn bedenkingen over reizen in Pakistan als vrouw, maar ik had het zo mis. Ik voelde me de hele reis veilig en goed verzorgd. Ik kom zeker terug!

Ik heb het meest fantastische avontuur van mijn leven beleefd tijdens de K2 Base Camp & Gondogoro La Pass Trek, die ik in augustus heb gedaan. Als je een berg- en/of natuurliefhebber bent en tegen een zware kampeertocht, technisch terrein en grote hoogte kunt, dan is dit de trektocht voor jou! Ik heb eerder de Everest Base Camp Trek en de Annapurna Circuit/Base Camp Trek gedaan en deze overtreft ze allebei. Ajmal, Majid en de rest van het team van Exploria waren geweldig in hun communicatie met mij en in het afhandelen van alle planning, administratieve en logistieke details, ondanks enkele uitdagingen ter plaatse waar ze totaal geen invloed op hadden, zoals weersomstandigheden zoals regen, aardverschuivingen en overstromingen (dit is tenslotte een bergland). Ik had ook om een paar extra dagen gevraagd om de Hunza regio te verkennen en een paar dagen in Lahore, maar door wat sociale onrust en zoals eerder gezegd regen, overstromingen en aardverschuivingen verliepen de dingen niet helemaal volgens plan. Het team stelde mijn veiligheid en welzijn boven alles. Uiteindelijk heb ik het grootste deel van de Hunza regio kunnen zien en ze hebben me op een heel (heel) leuke plek ondergebracht (The 2 Magpies) voor de paar nachten dat ik daar was. Mijn excursie naar Lahore ging ook niet door vanwege het slechte weer, waardoor ik strandde in Skardu, maar ze wisten dit goed te maken met de tijd die ik over had om Islamabad, Rawalpindi en de oude ruïnes van Taxila te verkennen. Ik was echt blij met de gidsen die ik had, Rashid in Hunza en Abdullah voor Islamabad. Ze gaven me echt het gevoel dat ik een vriend had die me rondleidde in hun thuisstad met hun warme en vriendelijke persoonlijkheden. Als er iets is waar ik over kan klagen, dan zijn het de twee gidsen (een hoofdgids en een assistent-gids) die ik had tijdens de trekking zelf, Exploria besteedde het gidsen van de trekking uit aan een ander bedrijf genaamd Apricot Tours (dit is tenminste mijn persoonlijke ervaring), al mijn andere trekkingteamgenoten boekten hun trekking rechtstreeks bij Apricot Tours. Hoe dan ook, de twee gidsen hadden het vaak over fooien (misschien wel dagelijks). Als klanten (en we hebben allemaal veel reiservaring) zijn we allemaal erg bekend met het concept van fooi geven, dus het was een beetje vervelend en ongemakkelijk dat ze ons hier constant aan herinnerden. Ze maakten er een groter probleem van dan nodig was. Nu we het toch over fooien hebben: er moet een betere manier zijn om de fooien die we geven te verdelen. Zoals bij elke meerdaagse trektocht met ondersteuning, staat er een team achter ons met voor elk teamlid een rol, van de gidsen tot de hoofddragers, dragers, chef-kok, tweede kok, enz. Alles bij elkaar waren er ongeveer 40 ondersteunende bemanningsleden voor de 11 van ons. Elk van hen kreeg een ander percentage van het totale bedrag dat we aan fooi zouden geven, afhankelijk van hun rol. Sommige bemanningsleden stonden op de voorgrond om ons te ondersteunen, terwijl anderen die op de achtergrond ondersteunden niet zo voor de hand lagen en we vonden dat deze jongens gemakkelijk een fooi konden mislopen. Uiteindelijk legden we met z'n 11-en onze fooien in een potje en gaven dat aan de hoofdgids met instructies over hoeveel hij aan elk lid moest geven. Om het nog ingewikkelder te maken, waren er vier van ons, waaronder ikzelf, die doorgingen naar de Gondogoro La Pass terwijl de rest van de trekkinggroep terugkeerde langs dezelfde weg als we gekomen waren. Dit betekende dat we de ondersteunende bemanning ook moesten splitsen, om tegemoet te komen aan degenen onder ons die de pas zouden doen en de bemanning voor de rest van de trekkinggroep. We lieten ons meenemen door de assistent-gids en we zouden de trekking op verschillende locaties beëindigen, dus het fooiengeld ging dezelfde weg terug met de hoofdgids, terwijl we geen geld overhielden om de jongens die met ons over de pas kwamen fooien te geven. Dit veroorzaakte wat verwarring (door een gebrek aan communicatie van de hoofdgids naar deze jongens) en zij dachten dat ze geen fooi zouden krijgen. Ik was het meest ontevreden over de assistent-gids, omdat hij het meest over fooien sprak. Niet alleen dat, hij liet de langzaamste trekkers van de groep vaak achter, haastte zich vooruit en wachtte niet op hen. Ik betrapte mezelf er vaak op dat ik stopte en wachtte terwijl hij het initiatief zou moeten nemen. Ondanks deze klachten zijn ze van ondergeschikt belang als je kijkt naar het totaalplaatje van mijn reis naar Pakistan en de Karakorams (niets is perfect toch)? De regio Gilgit-Baltistan in Pakistan is naar mijn bescheiden mening de mooiste en spectaculairste plek op deze planeet. Als je in de gelegenheid bent, raad ik je een bezoek ten zeerste aan en Exploria heeft dit voor mij mogelijk gemaakt!