Classic Best Adventure Kenia en Tanzania - Luxe accommodatie.

Beoordelingen van andere reizen die Classic Journeys Africa Ltd aanbiedt

• Juani

  29 mei 2026
  Het is erg goed, zeer aan te bevelen.
• yuval

  4 februari 2026
  Ik denk dat het deze is, dezelfde voor reizigers en touroperator - Reis door Kenia - Tanzania - Kenia -...
  Ik denk dat het deze is, dezelfde voor reizigers en touroperator - Reis door Kenia - Tanzania - Kenia - ClassicJourneysofAfrica in Kenia en Tanzania 10 dagen: Dag 1 + Dag 2 : Desmond onze gids zorgde voor een fficiente en vriendelijke transfer van de luchthaven naar hotel SAROVA PANAFRIC. Geweldige 2 dagen met het olifanten aaien en giraffen voeren. Een geweldige opwarmer voor de komende reis, vooral voor onze 11-jarige. De chauffeur was professioneel in zijn werk en erg aardig, we hadden leuke gesprekken over Kenia, het leven, Premier League voetbal. Het hotel had geweldig personeel, het diner de eerste avond was fantastisch, de lunch in Nairobi op dag 2 ook, een geweldige omgeving, de gastvrouw leerde ons swahili en over het leven in Kenia, vooral voor vrouwen. De bijeenkomst op de vrouwenmarkt (sterker worden door het bewerken van traditionele kunst) was inspirerend en ontspannend. De ontvangst met liederen en dansen zo leuk en emotioneel. Woorden worden onthouden met muziek. Producten geweldig, een beetje duur naar onze mening maar het is een bijdrage voor een beter leven daar doen overal. De dag was vol verkeer en de chauffeur navigeerde er heerlijk doorheen. De auto was geweldig maar het was zwaar met de hitte en de vervuiling zonder airco. We kregen ook geweldige begeleiding over ingewikkelde lokale dingen. Het diner was geweldig. Op het balkon bij het zwembad werden we ontvangen als VIP, zo vriendelijk dat we de gêne snel van ons af konden zetten, als gewone mensen. Het voelde alsof we een geliefde gast waren, geen buitenlandse bezoeker. De vriendelijke en zorgzame behandeling van ons kind door de gastvrouw moet ook genoemd worden. Hij had honger en we dachten dat hij een pizza kon krijgen, maar ze hadden de gewone dingen niet. Toen hij zag dat hij van streek was, kwam de geweldige chef-kok Joel, die voorstelde een manier te vinden om pizza te improviseren. Besprak alles met hem en ons als bemiddelaars. Maar het was de kok en het kind. Hij maakte een geweldige Pizza, die in een oogwenk op was (het deed hem en mij denken aan de geïmproviseerde Pizza van mijn moeder thuis, waar hij zo dol op is). Wauw! De kamer was erg goed en het bed fenomenaal comfortabel. Ik had mijn beste nachtrust in maanden. Ik was vanaf het eerste moment terug in mijn geliefde Afrika (noem me naïef maar geen kleurbarrière) in Afrika voel ik me net een mens onder de mensen, zelfs Afrikaan onder de Afrikanen, we leven op de geografische grens van Afrika. Alleen in Afrika. Dan dag 3, een lange reis met veel uitleggen en lachen, mensen ontmoeten, Kenianen en bezoekers, verschillende faciliteiten onderweg. Toiletten die altijd blinken, naar Amboseli. Ik denk Oilepo lodge. Het was grappig om behandeld te worden als belangrijke mensen, ze waren warm en aardig, de plek was charmant. We kregen een Urakau kamer, wat een heerlijke kleine twist was (want Urakau/Hippo is mijn topfavoriet). De rust was goed en dan begint de magie met een middagsafari in de beste handen die ik me kan voorstellen. OK we zijn 1e middag in Amboseli, einde van deel 1, het gaat lang duren. Ik voel me Hakuna Matata. Met gids Dixon die ons aanmoedigde om 's middags voorzichtig te rijden en niet lui te zijn, gingen we op onze 1e Safari. Amboseli NP. We waren gewaarschuwd voor het stof, het was stoffig maar niet erg. Met het rijden van Dixon is het zo ontspannen. Hij legt zachtjes en gedetailleerd uit, beantwoordt vragen, de wonderen van de Kilimanjaro, wolken die de Kilimanjaro bedekken maar toch zweeft de top boven de wolken in de gematigde middag. Dan de dieren. Een zeldzame waarneming van een gestreepte hyena met veel opwinding, niet alleen van ons gasten maar ook van de gastheer. Dixon zag hem, wees naar ons, wij konden hem niet zien, maar gelukkig heeft onze zoon een geweldig oog en we keken vol ontzag toe hoe dat ongelooflijke monster van een dier (hij ziet er monsterlijk uit op een lachende manier) bij hem bleef tot hij zijn behoefte deed. Dat alleen al was fascinerend, maar later kwamen leeuwinnen die borstvoeding gaven, welpen, leeuwen, de ongelooflijke olifanten en al de rest. Fantastisch. Ik leerde zebra's en giraffen waarderen, het was allemaal prachtig om te zien, onze gids legde het rustig uit met de juiste pauzes om het ons allemaal in ons op te laten nemen. Ik hield al van dierengedrag, mijn zoon legde het ook uit, we waren een gelukkig en tevreden gezin, die natuurlijke zorgen genieten volop, de natuur en soms uitdagende omstandigheden en vele dagen die nog zouden volgen. Ik wilde niet terug, maar omdat de nacht op de evenaar snel viel, moest ik wel. Zo blij. Na het diner (met veel ceremonie) naar een ander comfortabel bed (er was geen ventilator dus ik vroeg en toen was die er). Kind had een down na de high, maakte zich zorgen over telefoontijd, verveling, het missen van thuis en vrienden. Ik liet hem gewoon praten en een beetje klagen terwijl ik de geest van Afrika in hem kanaliseerde. We hadden een goede onderhandeling met Dixon (over het schema voor de volgende dag), die zo geweldig was, gaf en ons ook liet geven, op een magische manier in de nacht verdween terwijl hij wat van zijn geest achterliet om voor ons te zorgen. Ik deed mijn anti-mug in, zij namen anti-malaria medicatie, ik nam mijn gebruikelijke dagelijkse medicijnen ... De volgende dag goed ontbijt, veilig gevoel in de lodge, voorzichtig begeleid ... weer een dag in Amboseli NP, een volle dag met een koffie/Cocacola pauze, een lunchpauze, alles ... de oudste Olifant in het gebied met meter plus slagtanden was ze, drinkend in de buurt van de mensen, die rare wezens observerend op twee zittend op stoelen en een instrument vasthoudend om te eten, lawaai makend. Misschien is ze bekend met de sociale apen.... Cheeta's, meer olifanten en alle wonderen, apenplezier. De andere bezoekers uit Amerika, het verre oosten, Europa enz. zien, luisteren, menselijk gedrag observeren, kletsen met de meer open mensen. Daarna nijlpaarden (dus onze favorieten cheeta's en nijlpaarden in de hoofdrol, de laatste zou later nog veel meer verbazing, plezier en ontzag brengen). Een prachtige dag, ook vermoeiend, Dixon werkte heel hard met een lange rit voor de boeg en hij was een geschenk. Zo goed geïnformeerd, vriendelijk, een leider, een leraar, open om verhalen met ons te delen, ik mis hem. Ontspannen in de lodge. Dag 5 een vroege lange rit naar de grens, ging heel goed en interessant met de Kili berg die verschillende gezichten en pieken liet zien (ik herinner me alleen de Uhuru piek). Mensen onderweg. In de lodge jonge lokale mensen ontmoet en boeiende, vruchtbare, ik denk eerlijke discussies. Voelde als thuis, maar dan net iets beter (ik). Kenia naar Tanzania, een betraand afscheid van Dixon en vreugde toen Stanley uit het niets kwam om ons te Karibu (verwelkomen) en we ons veilig voelden onder zijn begeleiding en zorg van dag 5 tot dag 9. Wat gedoe bij de grens omdat 2 van onze visa verkeerd waren getypt door de Tanzaniaanse ambassade, ze maakten ter plekke nieuwe maar we moesten 100$ betalen voor iets waar we al voor hadden betaald. Enkele van de niet nader omschreven verwachte problemen tijdens het reizen. Stanley was DE BESTE, hij was zo geweldig, hij toonde jeugd en volwassenheid en alles wat nodig is om je een welkome gast te voelen in Tanzania dat je van je voeten veegt. De wegen, steden, dorpen, velden, heuvels, bossen helemaal tot Arusha, we kochten meer snacks voor ons kind en onze gastheren in een klein stadje (spullen kopen in een kleine supermarkt was ook zo leuk en soort van ECHT! Je kunt maar beter lokale valuta hebben. Hadden een ongelooflijke pittige gemberthee . We hebben Mtu wa Mbu gehaald. Hadden een korte en onvergetelijke tour met BARAKA op de Tooktook. Hij gaf les en een vriendelijk stand up zodat we zo genoten van de rijstvelden, de rode bananenplantage (wow!!), de Mozambikaanse houtkunst enz. Was leuk om in het Portugees te kletsen. En een geweldige tijd in de plaatselijke pub, bananenbier, bananenwijn en "Maisha Marefu!" toasten. 2 geweldige ervaringen - Swahili leren met overal mensen die graag lesgeven, kletsen en onze fouten geduldig en vriendelijk corrigeren. De andere - het drinken van Ginger Lemon Tea. Je kunt het toevoegen aan het schema en de hoogtepunten ("vraag je gids naar hete gemberthee ... maar ga langzaam heel langzaam"... het is kokend). Dagelijkse hoogtepunten waren Maasai parades in Arusha en Manyara's Secret lodge. We overwegen een late huwelijksreis daarheen. Het is meer voor romantiek, verzorgd worden door de lokale bevolking, Maasai sfeer en dansen, wat avontuur, de algemene omstandigheden maken het wat minder luxe en minder 'perfect' uitgerust. Een romantisch uitje in de natuur voor wie daar zin in heeft. Dat waren wij zeker. Het is een plek die op het laatste moment nodig was om een ander te veranderen en het was een onverwacht juweeltje. We hadden nog tijd voor een korte Manyara Safari 's avonds, de herbivoren lijken er het gelukkigst. Mangoesten en hagedissen en wildheid in de lodge. En nog veel meer met het meer dat zich direct vanaf de tent uitstrekt, nijlpaarden dichtbij, een openluchtdouche, alles onder de hoede van de Maasai. 1 ding: Voor degenen die dringend behoefte hebben aan mobiele communicatie / wifi enz. - het is beperkt. Als je het hard nodig hebt, neem dan wat geavanceerde telecommunicatiespullen mee van thuis. 2e - vriendelijk zijn tegen mensen kan je overal brengen en je bijna alles opleveren. Respectvol omgaan met apparatuur is ook belangrijk. Een beetje Swahili spreken helpt. Bereid zijn om te geven ook. Ik voelde me net een deel van Afrika - een geweldig gevoel. Op een goede manier gezegd. Maar het is ver weg, dus wat er niet is, is er ook niet (technologisch bedoel ik). Een echt avontuur De lodge is waarschijnlijk erg duur? Zou ik denken. Dag 6 begon met een boomkroonpad. Gelukkig hebben we het gedaan. We hadden een fenomenale gids in Alfeu, ik kocht een geweldig shirt in de cadeauwinkel. De wandeling op zich is avontuurlijk en veilig, je moet je aan de wetten houden en geduld hebben. Alfeu leerde ons desgevraagd over de bomen, vogels, planten, vlinders en het plaatselijke leven. Zo'n bijzondere, vriendelijke, geduldige, gracieuze, goed opgeleide charme van een jongeman. Dus geduld nodig (vooral voor kinderen die echt apenstreken wilden uithalen), zelfs als iemand zich snel verveelt met de wandeling en het bos, (het kan eigenlijk best eng zijn voor gevoeligere mensen). Maar wij hadden het plezier om alleen te zijn met Alfeu, het bos, de wind, de beekjes en de apen. Een natuur luna park en circus maar dan veel beter. Nadat we eindelijk een blauwe aap hadden ontmoet, waren er schattige bendes. Ik moet me verontschuldigen voor het feit dat ik Alfeu per ongeluk geen fooi heb gegeven. Daarna een dag vol Manyara Safari, bavianen die vechten, paren, slapen, spelen, borstvoeding geven en alles. Een verbazingwekkend luipaard verstopt op een tak. Het was ook leuk om de communicatie tussen de gidsen/chauffeurs te zien en de manier waarop ze rustig en efficiënt iedereen een kijkje lieten nemen. Aan het eind van de dag kende ik de meeste chauffeurs. Onder leiding van Stanley was het fenomenaal tot nog een prachtige middag, avond en nacht in het geheim van Manyara met enkele Maasai verrassingen en uitstekend eten. Deel 3 - Ik zal proberen de meest relevante dingen eruit te lichten. Naar Ngorongoro gaan is al een prachtige ervaring op zich. Onze gids Stanley deed zijn uiterste best om de vanzelfsprekendheid van de natuur te combineren met lokale en nationale verhalen. We hadden veel formele en informele ontmoetingen met de mensen van de Maasai, onderweg, in het dorp, in de nationale parken, van informele korte gesprekjes waar ik wat Swahili en Maasai taal te horen kreeg en een kijkje in het leven van onze broer (daarover later meer). De formele rondleiding in een Maasai-dorp was de kleine moeite en betaling waard, het was een show maar ook een oprecht welkom en uitwisseling van levenservaringen. Met 'onze broeders' bedoel ik veel gedeelde dingen in het historische, sociale en spirituele leven van Joden en Maasai. De serengheti kun je beter als een mysterie laten, wil je het weten? Ga er dan heen. Kijk zelf maar. 2 dagen, 9 dagen of langer, dieren zijn er, leeuwen jagen eten en rusten, je kunt maar beter bedacht zijn op zebra's, giraffen en olifanten die de weg oversteken. Maar je kunt de gidsen vertrouwen, dat konden we tenminste met Stanley en Relaxing, de geruststellende, hartelijke en levenslustige Daniel in Kenia. We werden een beetje geplaagd dat we de migratie zouden missen, maar toen kwam het, zoals geadverteerd. Ngorongoro (het geluid van bellen in de nek van de geiten) is een natuurlijke traktatie, evenals de dieren, lunchen in het wild is geweldig, zowel in de Serengheti als over de grens in de groene Maasai mara. De grote trekvogels, wildebeesten, zebra's, buffels en anderen hebben hun eigen tempo en geen formele grenzen. Wakker zijn, ogen wijd open en luisteren en je bent binnen in een wonder van dierenleven. Om een safari samen te vatten: als we nu een docu van David Attenborough zien, zijn we binnen! We zijn binnen en niet alleen maar toeschouwers. Ik raad je aan om het minstens één keer in je leven te doen en je te laten gaan. Wees alleen een beetje voorzichtig, want je kunt er een ander mens door worden. Voor het leven. Het Serengeti House of Nature is erg ver weg, voelt ver weg en buiten deze wereld. De mensen daar zijn bijzonder en toegewijd. Soms raken de elektriciteit en het warme water vermoeid op hun lange weg, maar met geduld komt het aan. Er was wat stress in onze groep rond de vluchten. Een laatste reis met Stanley naar een airstrip, die je kunt overstappen terwijl je erheen rijdt, maar ergens waar een vliegtuig je naartoe brengt. Ze staan 15 kilo per persoon toe en ik vind dat toeristen op zijn minst geadviseerd moet worden om "zachte tassen" mee te nemen, dat wil zeggen alles behalve een geharde koffer. Je moet betalen voor overgewicht, maar met behulp van vriendelijkheid, een glimlach, respect en geduld is dat niet zo erg. Het is een kleine donatie voor deze enorme taak om de natuur en haar bewoners (dieren en mensen) te beschermen. Hoop dat het blijft en groeit. Dus met een klein vliegtuigje, dat gebruikt kan worden om vluchtelingen in Soedan te bevoorraden waar nodig, ook wat hulp. Ik hoop alleen dat het niet voor de verkeerde dingen wordt gebruikt. Dus rijden, vliegtuig, bus met een gids naar de grens, hij hielp ons de grens over, vrij eenvoudig, met hulp van onze gidsen. Hij brengt je van vliegtuig naar vliegtuig. Binnen en boven de Serengheti/ Maasai Mara wilde dieren. Ik ben helaas de naam vergeten van het zeer fijne en geruststellende mens dat ons begeleidde tijdens dat korte maar belangrijke deel van de reis over de grens. De vrouwelijke piloten waren ongelooflijk. Het vliegen van Serengeti naar de grens was geweldig met een vrouwelijke piloot en een copiloot. Zo ook de vliegende bus van de Keniaanse kant naar de Maasai Mara, toen deze groep van 3 vermoeiden in de armen van Daniel viel, we net geland waren en ons veilig bij hem nestelden. De Maasai Mara is niet anders dan de Serengeti, maar ook totaal anders, de sfeer is uniek en vaak is het wild dichter bij de reizigers, op korte afstand. Luipaarden, nijlpaarden, nieuwsgierige leeuwen en welpen, nog veel meer. En de elegante Impala's, Gazellen en Antilopen die hun steentje bijdragen. De lodge was van hoge klasse in Mara, Zebra plain house. Ik ben vooral de kok Simon dankbaar voor het bereiden, op verzoek en daarna op eigen initiatief, van bijzonder geschikte diners voor ons kind. We ontmoetten enkele buren uit ons land en sloten een nieuwe vriendschap in de omheinde omgeving van de lodge. De Maasai mara culturele tour was geweldig en er is een bank, geldwisselkantoor en geldautomaat in een nabijgelegen stadje. Ik heb wat spullen gekocht in het Maasai dorp, geweldige kwaliteit en de kleuren glanzen nog steeds na maanden. Ik mis ze (de Maasai) nu ik weer terug ben in de hectiek van alledag, de rommel van tv en sociale media. Nu een lange rit naar het Navaisha meer (het 'ruige water'). Dank aan mijn echtgenoot voor het idee om daarheen te gaan en aan onze reisorganisator van rough guide voor het organiseren. Bedankt voor het personeel van de lodge en de gidsen voor een onvergetelijke ervaring in de kleine bootsafari op het meer (inclusief vis halen en adelaars voeren), onze jonge gids Daniel (ik had hem kunnen adopteren), onze wandelsafarigids MAJOR. We waren dankbaar dat we veel ervaringen, emoties, gelach en kennis van hen mochten ontvangen. Wandelen met de dieren is precies zoals het klinkt. De lodge was waarschijnlijk top, hoe je het ook bekijkt. Een gelukkige plek om te zijn, verdrietig om te vertrekken. Ik ontmoette een voormalige Keniaanse jeugdatleet, we hebben wat rondgehangen en gepraat over hardlopen en andere dingen. Mijn zoon at de eerste biefstuk van zijn leven, mijn echtgenote straalde van het leven. Ik had mijn droomervaring om een geweldige tijd door te brengen met een familie nijlpaarden, moeder, kalf (?), een jong in ieder geval, we hadden onze onvergetelijke ontmoeting en het eindigde goed en veilig genoeg voor mij om er nu over te vertellen. Ik volgde zowel de veiligheidswetten als mijn intuïtie. De dag erna nog een traktatie van een autorit om de pijn van het afscheid te boven te komen, nog een biefstuk en nog meer glinstering in haar ogen in het restaurant Carnivor in Nairobi. Ik zou blijven voor een van hun feestjes. Daarna een stadstour met Daniel die ervoor zorgde dat we door tijd en ruimte werden geleid om zoveel mogelijk te dwalen en ons te verwonderen, net op tijd en veilig op weg naar het vliegveld. Asante sana, Kwaheri en Mpaka wakati ujao- 'tot de volgende keer'. P.s. er was ook de olduvai gorge peek into archeology place. Ik wou dat ik daar een hele dag had. Er zijn nabijgelegen rivieren waar je je kunt wassen en een paar lokale tieners waren daar natuurlijk aan het baden. Hagedissen zorgden voor hun jongen en voor elkaar, dat moet je zelf maar zien. Hoe dan ook, de olduvai kloof moet een onderdeel van de reis zijn voor degenen die geïnteresseerd zijn in de prehistorie van de mensachtigen.Laat meer zien
• Lisa

  9 oktober 2025
  We konden niet meer tevreden zijn over de parken waar we geweest zijn, de dieren die we gezien hebben, het verblijf,...
  We konden niet meer tevreden zijn over de parken waar we geweest zijn, de dieren die we gezien hebben, het verblijf, het eten en vooral over Sameer. Hij is zo goed op de hoogte van de wilde dieren, het land en de cultuur. Je kunt zeker zien dat hij van zijn land houdt en het graag met anderen deelt. Deze reis ging veel verder dan ik had verwacht. We waren ook erg blij met de prijs.Laat meer zien