Ananda retraites

Beoordelingen van andere reizen die SAHARA EYES aanbiedt

• Tom

  2 maart 2026
  Na een rit van ongeveer zeven uur kwam ik vanuit Marrakech aan in M'Hamid. De reis zelf was al een avontuur. We reden...
  Na een rit van ongeveer zeven uur kwam ik vanuit Marrakech aan in M'Hamid. De reis zelf was al een avontuur. We reden door het Atlasgebergte waar nog sneeuw lag, en slechts een paar uur later bevonden we ons midden in een zandstorm in de woestijn. Aan het einde van de snelweg hield de weg letterlijk op. Dit was het einde van de N9. Na een kleine "hobbel in de weg" reden we plotseling verder over zand. Mijn chauffeur glimlachte en zei: "Nu zijn we echt in de woestijn." Bij aankomst in het kamp kon ik voor de laatste keer gebruik maken van westerse faciliteiten zoals een douche en toilet. s Avonds werd er een heerlijke maaltijd geserveerd en ik dineerde onder een ongelooflijke sterrenhemel. Een heel bijzonder en vredig begin van de ervaring. De volgende ochtend werd ik opgehaald door Mohammed en Ibrahim, samen met twee kamelen. Mijn bagage werd op een kameel gezet en we gingen te voet de woestijn in. Het landschap is adembenemend: duinen zover het oog reikt, gemengd met lichte begroeiing en stukken hard zand. Het ene moment zak je tot je enkels weg, het volgende loop je op vaste grond. Mohammed legde uit dat we niet duinen konden blijven beklimmen omdat kamelen daar niet van houden, dus we zochten voortdurend naar vlakkere routes. Na ongeveer twee uur namen we een pauze. Ik kreeg water en fruit zoals mandarijnen en een appel, samen met dadels en koekjes. Daarna vervolgden we onze tocht. Tijdens de wandeling kom je bijna niemand tegen. In vier uur wandelen ben ik maar één andere toerist tegengekomen. Precies de stilte en ruimte die ik zocht. Aan het eind van de dag bouwden Mohammed en Ibrahim het kamp op terwijl ik ontspande, een boek las en genoot van de absolute stilte. Je hoort er niets behalve de wind en de zachte geluiden van het opzetten van het kamp. Ik kon kiezen of ik in een tent of onder de sterrenhemel wilde slapen. Die eerste nacht koos ik voor de tent. De volgende dag liepen we in de richting van het grote duin Erg Bartam, dat al van verre zichtbaar was. Tijdens dit deel van de reis kon ik stukken alleen lopen, helemaal in mijn eigen gedachten, omringd door niets dan woestijn. Na een paar uur lopen zetten we ons kamp weer op en aan het eind van de middag beklommen we Erg Bartam voor de zonsondergang. Hier ontmoetten we een paar andere reizigers, wat eigenlijk voor een prettige sfeer zorgde: gidsen die samen Arabisch spraken, terwijl toeristen ervaringen uitwisselden in het Engels en Frans. Na een prachtige zonsondergang liepen we in het donker terug naar het kamp, onder een hemel vol sterren. Zonder Mohammed was ik mijn richtingsgevoel helemaal kwijt geweest. Terug in het kamp had Ibrahim een heerlijke tajine bereid, en we aten samen terwijl we over veel verschillende dingen praatten. Die nacht besloot ik buiten te slapen zonder tent. Voor het eerst in mijn leven zag ik de Melkweg met het blote oog. Binnen een half uur zag ik verschillende vallende sterren. Dat moment, in de stilte van de Sahara, was echt onvergetelijk. De volgende ochtend maakte Ibrahim weer ontbijt klaar met vers brood, jam, kaas, eieren en koffie of thee. Eenvoudig, maar de perfecte afsluiting van een buitengewone ervaring. Deze trektocht was precies wat ik zocht: rust, natuur, persoonlijke begeleiding en een authentieke kennismaking met de woestijn. Mohammed en Ibrahim zorgden ervoor dat alles soepel, veilig en comfortabel verliep. Ik kan deze ervaring van harte aanbevelen aan iedereen die de Sahara echt wil ontdekken.Laat meer zien
• Tom

  23 februari 2026
  Na een rit van ongeveer zeven uur kwam ik vanuit Marrakech aan in M'Hamid. De reis zelf was al een avontuur. We reden...
  Na een rit van ongeveer zeven uur kwam ik vanuit Marrakech aan in M'Hamid. De reis zelf was al een avontuur. We reden door het Atlasgebergte waar nog sneeuw lag, en slechts een paar uur later bevonden we ons midden in een zandstorm in de woestijn. Aan het einde van de snelweg hield de weg letterlijk op. Dit was het einde van de N9. Na een kleine "hobbel in de weg" reden we plotseling verder over zand. Mijn chauffeur glimlachte en zei: "Nu zijn we echt in de woestijn." Bij aankomst in het kamp kon ik voor de laatste keer gebruik maken van westerse faciliteiten zoals een douche en toilet. s Avonds werd er een heerlijke maaltijd geserveerd en ik dineerde onder een ongelooflijke sterrenhemel. Een heel bijzonder en vredig begin van de ervaring. De volgende ochtend werd ik opgehaald door Mohammed en Ibrahim, samen met twee kamelen. Mijn bagage werd op een kameel gezet en we gingen te voet de woestijn in. Het landschap is adembenemend: duinen zover het oog reikt, gemengd met lichte begroeiing en stukken hard zand. Het ene moment zak je tot je enkels weg, het volgende loop je op vaste grond. Mohammed legde uit dat we niet duinen konden blijven beklimmen omdat kamelen daar niet van houden, dus we zochten voortdurend naar vlakkere routes. Na ongeveer twee uur namen we een pauze. Ik kreeg water en fruit zoals mandarijnen en een appel, samen met dadels en koekjes. Daarna vervolgden we onze tocht. Tijdens de wandeling kom je bijna niemand tegen. In vier uur wandelen ben ik maar één andere toerist tegengekomen. Precies de stilte en ruimte die ik zocht. Aan het eind van de dag bouwden Mohammed en Ibrahim het kamp op terwijl ik ontspande, een boek las en genoot van de absolute stilte. Je hoort er niets behalve de wind en de zachte geluiden van het opzetten van het kamp. Ik kon kiezen of ik in een tent of onder de sterrenhemel wilde slapen. Die eerste nacht koos ik voor de tent. De volgende dag liepen we in de richting van het grote duin Erg Bartam, dat al van verre zichtbaar was. Tijdens dit deel van de reis kon ik stukken alleen lopen, helemaal in mijn eigen gedachten, omringd door niets dan woestijn. Na een paar uur lopen zetten we ons kamp weer op en aan het eind van de middag beklommen we Erg Bartam voor de zonsondergang. Hier ontmoetten we een paar andere reizigers, wat eigenlijk voor een prettige sfeer zorgde: gidsen die samen Arabisch spraken, terwijl toeristen ervaringen uitwisselden in het Engels en Frans. Na een prachtige zonsondergang liepen we in het donker terug naar het kamp, onder een hemel vol sterren. Zonder Mohammed was ik mijn richtingsgevoel helemaal kwijt geweest. Terug in het kamp had Ibrahim een heerlijke tajine bereid, en we aten samen terwijl we over veel verschillende dingen praatten. Die nacht besloot ik buiten te slapen zonder tent. Voor het eerst in mijn leven zag ik de Melkweg met het blote oog. Binnen een half uur zag ik verschillende vallende sterren. Dat moment, in de stilte van de Sahara, was echt onvergetelijk. De volgende ochtend maakte Ibrahim weer ontbijt klaar met vers brood, jam, kaas, eieren en koffie of thee. Eenvoudig, maar de perfecte afsluiting van een buitengewone ervaring. Deze trektocht was precies wat ik zocht: rust, natuur, persoonlijke begeleiding en een authentieke kennismaking met de woestijn. Mohammed en Ibrahim zorgden ervoor dat alles soepel, veilig en comfortabel verliep. Ik kan deze ervaring van harte aanbevelen aan iedereen die de Sahara echt wil ontdekken.Laat meer zien
• Marian

  20 juli 2025
  We hadden een fantastische tour met Ismael van TourRadar. Hij haalde ons op bij ons riad in Marrakech en reed ons...
  We hadden een fantastische tour met Ismael van TourRadar. Hij haalde ons op bij ons riad in Marrakech en reed ons door het prachtige landschap rondom het Atlasgebergte. We zagen veel onderweg en stopten op prachtige plekjes. Het hoogtepunt was het kamp in de Erg Chebbi woestijn waar we een nacht doorbrachten. Daar genoten we ook van een magische kamelentocht en een quadtocht door de woestijn. Hoewel de afstanden per dag behoorlijk groot waren, was het goed te doen met wat achtergrondmuziek en gezellige gesprekken met Ismael. Na de 3-daagse tour zette hij ons prompt af bij onze volgende accommodatie. Uitstekend geregeld via TourRadar!Laat meer zien